گریستن

گاه که آسمان دل ابری ست
همان به که گریست
گریست ۇ گریست
تا به قرار دل
تا به رفتن غم
تا به شکفتن غنچه های زیبای آرامش
تا به رسیدن صبح صادق عشق  . . .

از دفتر فصلی دیگر

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر